Ferie - częśc II

Tak, tak była druga część ferii i nawet udało nam się wyjechać w kilka miejsc. To naprawdę niezwykłe uczucie, kiedy jakimś wydarzeniem można wywołać uśmiech na twarzy dziecka, a w ostatnim czasie było sporo tych uśmiechów. W głowie mam ciągle obraz małego Dawida, który po raz pierwszy był na lodowisku i na początku bardzo obawiał się swoich pierwszych kroków na lodzie, ale po jakiś 15 minutach podekscytowany przybiegł do mnie krzycząc „Pani Asiu, proszę popatrzeć, ja już umiem jeździć, a te upadki to wcale mocno nie bolą” :-)

Wiele naszych dzieciaków rzadko ma okazję wyjechać poza Mysłowice lub wyjść gdzieś razem z rodzicami. Często wyjeżdżając razem z nami są to ich pierwsze podróże w życiu. Ktoś może powiedzieć, że przesadzam, przecież dzieciaki chodzą do szkoły, a tam organizowane są różne wyjazdy. Tak są, ale nasze dzieci rzadko biorą w nich udział ze względu na brak pieniędzy. Jestem ogromnie wdzięczna Panu Bogu za to, że porusza serca ludzi, którzy z radością dają swoje pieniądze na tę działalność, wiem, że dla wielu z nich jest to często krok wiary, który robią, bo nasi sponsorzy to zwyczajni ludzie tacy jak Ty i ja. BARDZO WAM DZIĘKUJĘ i modlę się o to, aby Pan Bóg wynagrodził Waszą hojność.

Wracając do ferii, to już wiecie, że byliśmy na lodowisku, udało nam się też wyskoczyć na basen, gdzie ze względu na to, ze sama bardzo lubię pływać próbowałam być „instruktorem” nauki pływania, ale nie bardzo mi to wyszło, bo młodsze dzieciaki tak bardzo uchwyciły się mojej reki, że pomyślałam, że sama żywo z tego nie wyjdę, a te starsze nie wymagały nauki, bo całkiem nieźle sobie radzą w wodzie.

W ostatnim dniu ferii razem z nastolatkami postanowiliśmy coś ugotować. Razem opracowaliśmy listę zakupów, poszliśmy do sklepu, ugotowaliśmy spaghetti, nakryliśmy do stołu i zrobiła się całkiem domowa atmosfera... Tę część programu musimy powtórzyć jeszcze kiedyś :-)

Tradycyjnie przedstawiam kilka zdjęć.

 

 

Z naszej w wizyty w Sosnowcu

Wyprawa na lodowisko

Dawid po raz pierwszy na lodzie

:-)

Jak ryby w wodzie...

Wspólne gotowanie

Stól już gotowy

Smacznego :-)

Widać przy jedzeniu można się świetnie bawić

Ferie - częśc I

     Jednym ze stałych punktów programu świetlicy jest organizowanie ferii zimowych dla naszych dzieciaków. Aktualnie jesteśmy na półmetku, no i niestety w pierwszym tygodniu naszych ferii plany nie do końca zostały zrealizowane ze względu na nagłą awarię wody i z tej przyczyny nasza świetlica na kilka dni została unieruchomiona.

     Ci, którzy mieszkają na Śląsku lub Zagłębiu doskonale wiedzą, że współpraca pomiędzy tymi dwoma regionami nie do końca się układa i trwa to już co najmniej od kilku pokoleń. Piszę o tym dlatego, że w tym roku nam się udało przerwac ten stereotyp i zorganizowaliśmy kilka dni ferii razem z klubem dla dzieci z Sosnowca, a więc jesteśmy dowodem na to, że Śląsk i Zagłębie mogą się zaprzyjaźnic, a nawet razem stworzyc coś fajnego. Mam nadzieję, że to dopiero początek naszej wspólnej zabawy...

Zachęcam do obejrzenia kilku zdjęc

 

No to zaczynamy...

Zwarci i gotowi

Dobrze jest sobie trochę poskakac

A później zjeśc trochej bitej śmietany

Popic mocno gazowaną colą

A na deser bliżej nieokreślona mikstura

Odpoczywamy, słuchając historii biblijnej

Na koniec relaks w kawiarence

Zachęcam do obejrzenia filmu z Ferii 2009 z "Fabryki Uśmiechów"

Zwyczajny dzień w świetlicy

Zwykle dzień w naszej świetlicy rozpoczyna się około godziny 12.00 (dla mnie znacznie wcześniej). Wtedy to dzieciaki zaczynają przychodzic i to nie wszystkie od razu, ale pojedynczo - jest to związane z tym, o której godzinie kończą lekcje w szkole. Bardzo lubię ten czas, bo z perspektywy tych czterech lat zauważyłam, że swojsko się u nas czują i już od progu opowiadają o tym, co się działo w szkole, ale są dni, że nic nie mówią słowami, za to wiele mówi ich niewyraźna mina. Jest to czas na to, aby ich wysłuchac, docenic, pocieszyc, uśmiechnąc się i skoncetrowac się tylko na jednym dziecku naraz. A spostrzegłam, że potrzebują tej uwagi i jest to bardzo ważny element naszego dnia.

Następnie jest nie co bardziej dramatycznie, bo czasami kończy się to tupaniem nogami, krzykiem a nawet trzaskaniem drzwiami :-) - po prostu odrabiamy lekcje i dzieci nie przepadają za tym punktem programu, ale staram się być w tym temacie bardzo konsekwentna.

Madzia jest bardzo obowiązkowa i chętnie odrabia lekcje

Starsi pomagają młodszym :-)

A kto odrobił lekcje może się bawic, korzystac z internetu, grac...

Gry planszowe są całkiem ciekawe

A później jest jeszcze przyjemniej, bo mamy wspólny posiłek. Na ten punkt programu wszyscy czekają z utęsknieniem. Zdarza się, że dla niektórych dzieci jest to pierwszy posiłek w ciągu dnia a mamy go zwykle ok godziny 15.00. Nie wynika to często z braku pieniędzy w domu, ale z powodu zaniedbania przez rodziców.

Jedzenie przy okragłym stole

Pyszna kanapka

Po posiłku są zajęcia. W sposób stały prowadzimy zajęcia ewangelizacyjne, zajęcia profilaktyczno – wychowawcze tzw. „Rozmowy w toku” przy kawie i ciasteczku dla grupy starszej. Pozostałe zajęcia uzależnione są od wolontariuszy i ich umiejętności.

Poznajemy Biblię

I porzadki kończą oficjalny czas w „Fabryce Uśmiechów”.

Ja zazwyczaj zostaję dłużej i często zdarzają mi się wtedy nieplanowane odwiedziny. Po prostu któreś z dzieci przychodzi sobie porozmawiac i zwykle ten czas kończy się wspólną modlitwą. Jeśli mnie odwiedzają dwie osoby to wtedy dzieci modlą się o siebie nawzajem i to jest naprawdę super :-) O tym punkcie może innym razem więcej napiszę...

Mieszkamy w piekle

Zdaje sobie sprawę, że tytuł tego postu jest dośc prowokacyjny, ale niestety nie jest wymyślony lecz z życia wzięty. Kiedyś rozmawiałam z dziecmi na temat wieczności, czyli pytałam je o niebo – jak sobie je wyobrażają, jak można się do nieba dostac itd, Później zapytałam o piekło, w odpowiedzi usyszałam – “my mieszkamy w piekle, nasze osiedle to piekło”.

Chciałam Wam przybliżyc miejsce skąd pochodzą nasze dzieciaki. Jest to osiedle położone w centrum, naprzeciwko naszego kościoła – mieszkańcy Mysłowic mówią, że to najciemniejsza dzielnica tego miasta. I rzeczywiście jest to skupisko wielu problemów. Większośc rodzin to rodziny niepełne - brakuje w nich ojców. Na świetlicy mamy dzieciaki, które nigdy nie widziały swojego taty, mama urodziła je, kiedy sama była nastolatką, a tata zniknął w międzyczasie.

Tak pokrótce – jest tam również wszechobecny alkoholizm (panuje przekonanie, że to normalne przecież “każdy chłop musi się napic”), ukryta narkomania i handel narkotykami, a także problem, o którym dowiedziałam się całkiem niedawno – jest to prostytucja, czasami wielopokoleniowa. Matki, aby zarobic jakieś pieniądze wyjeżdżają na noc, zazwyczaj do katowickich domów publicznych lub po prostu idą na ulicę, dzieci w takich rodzinach wtedy zostają bez opieki.

Normy moralne są tam zaniżone i wielu nastolatków trudni sie na przykład kradzieżą węgla z wagonów kolejowych i w ich mniemaniu nie ma w tym nic złego, “no bo przecież wszyscy to robią”.

Tych problemów jest znacznie więcej, świadomie wymieniłam tylko kilka, bo wiem, ze nie tak to Bóg zaplanował, a nie odczuwał przyjemnosci w mówieniu o tym, co diabeł zepsuł. Kiedy patrze na to, co Wam pokrótce opisałam (wiem, że takich miejsc w Polsce mamy sporo) to wzmaga się we mnie pragnienie, aby przyszło Boże Królestwo, a kiedy myslę o przebudzeniu to myślę własnie o takich miejscach, myślę o tym jak przychodzi Jezus i “wypuszcza na wolnośc jęńców i opatruje tych, których serca są skruszone” Wierzę, że to zobaczymy...

 

Jedna z ulic na której mieszkają nasze dziciaki

Podwórko naprzeciwko naszej świetlicy

kilka oficjalnych informacji

NASZE POWOŁANIE:

naszym celem w pierwszej kolejności jest dotrzeć do dzieci i młodzieży wychowujących się w środowisku niekorzystnym dla ich rozwoju

NASZA WIZJA
chcemy widzieć, jak cudowny Boży plan realizuje się w życiu każdego, poszczególnego dziecka, jak Jezus podnosi ich życie, nadaje im godność i wartość, a one przez to poznają Boga jako swojego, kochanego Ojca.

NASZA MISJA:

dotrzeć do młodego pokolenia z przesłaniem Ewangelii

pomóc im w osiągnięciu pełni przeznaczenia,

dostarczenie dzieciom i młodzieży okazji do rozwijania uzdolnień i zainteresowań, stworzenie alternatywy dla życia na "ulicy",

docieranie z materialną i duchową pomocą do rodzin „naszych” dzieci.

NASZE TERAŹNIEJSZE DZIAŁANIA:

prowadzenie codziennych zajęć świetlicowych, w ramach których dzieci mają możliwość odrabiać lekcje, spożywać jeden posiłek dziennie, uczestniczyć w zajęciach wychowawczo – profilaktycznych i w zajęciach ewangelizacyjnych,

organizowanie Świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy dla naszych podopiecznych, ich rodzeństwa i rodziców,

organizowanie ferii zimowych w formie jednodniowych wycieczek edukacyjno – rekreacyjnych,

odwiedzanie domów i wspieranie rodzin „naszych” dzieci

NASZE PLANY:

poszerzenie działalności o stworzenie grup wiekowych w naszej świetlicy, co związane jest z zatrudnieniem pełnoetatowych pracowników,

otwarcie łazienki z „salonem kosmetycznym” – miejsca, w którym dzieci będą mogły zadbać o swoje potrzeby higieniczne i nauczyć się pozytywnych nawyków dbania o swoje ciało,

stworzenie miejsca, gdzie dzieci będą uczyły się modlitwy i twórczego uwielbienia Pana Boga